De 40-kamerroute van het MCCC
Over een wilskrachtige patiënt die een sponsorloop optuigde met de mobiele infuuspomp
In ons centrum ontmoeten we dagelijks bijzondere mensen. Soms zijn dat mensen die, ondanks alles wat ze meemaken, kracht putten uit doelen die ze zichzelf stellen. Zo ook deze patiënt. In eerste instantie leek er niets ongewoons aan de man die al wandelend met zijn mobiele chemopompinstallatie door de ziekenhuisgangen zijn conditie op peil hield. Maar zijn verhaal, dat raakt aan liefde, verlies, doorzettingsvermogen en dankbaarheid, ontroerde ons in de kern van ons oranje hart.
Lees de brief van deze patiënt, die met kleine stappen – of beter gezegd: vele rondjes – een groot verschil maakte voor ons en anderen.
“Hallo beste kanjers van afdeling a5. Er is een aantal collega’s hier aanwezig die me ondertussen wel kennen als die gekke man die alsmaar rondjes aan het lopen was op de afdeling met zijn chemopompinstallatie de afgelopen 5 maanden. Om tot de kern te komen waarom ik hier eigenlijk voor jullie sta, moet ik even terug in de tijd.
In april 2023 kregen mijn vrouw en ik het verwoestende nieuws dat ze een ongeneeslijke hersentumor had. Ze was net 3 maanden met pensioen, 66 jaar oud en had 40 jaar als gymdocente gewerkt op een middelbar school. Ze leefde gezond en was super actief. Al bij het eerste gesprek kregen we te horen dat ze haar niet meer beter konden maken. Middels een operatie, bestralingen en chemo, gingen ze proberen om haar zo lang mogelijk te laten leven, waarbij kwaliteit van leven op nummer 1 stond. Ik ben vanaf dag 1 gestopt met werken en heb haar 2 jaar en 2 maanden mogen verzorgen. Twee intensieve jaren waarin we alles konden delen, verdriet, boosheid, humor, angst. We stelde ons telkens doelen en bleven positief.
Mijn vrouw was vanaf het begin heel duidelijk over haar leven. Zodra ze zich niet meer zelfstandig zou kunnen verzorgen, niet meer zelfstandig zou kunnen bewegen en op een normale manier kon communiceren, dan wilde ze via actieve euthanasie er uit stappen. Haar kracht en positieve mindset waren ongekend. Dit heeft me altijd diep geraakt en blijft me inspireren. We waren maar liefst 43 jaar samen en hadden een fantastische relatie. In mei 2025 (vorig jaar dus) is haar wens in vervulling gegaan en kon ze middels actieve euthanasie eruit stappen. 3 maanden na haar overlijden, sept 2025, kreeg ik zelf van de ene op de andere dag een knobbel in mijn hals. Het bleek een agressieve lymfeklierkanker te zijn. Het moment dat dit tegen je gezegd wordt kan je niet meer denken. Nog maar net begonnen aan het rouwproces van mijn vrouw, moest ik vol aan de bak met mijn eigen ziekte. Een rollercoaster die niemand zich kan voor stellen. En zo kwam ik op jullie afdeling terecht voor maar liefst 5 zware chemobehandelingen, met telkens een opname van 5 dagen. Doelstelling was: we gaan voor genezing.
Sport en beweging zijn altijd een rode draad geweest in mijn leven. Ik gaf fanatiek spinningles in een sportschool, was altijd bezig om mijn grenzen te verleggen op allerlei gebied en stelde me altijd doelen. Door de behandelingen vielen veel dingen weg die ik niet meer kon doen. Dus stelde ik me nieuwe doelen. Elke dag wandelen en thuis op mijn spinningfiets oefeningen doen zover mijn conditie het toeliet. Die ging hard achteruit. Ik viel 10 kilo af en verloor veel spiermassa. Ook tijdens de ziekenhuisopname bleef ik veel bewegen, zoals vele van jullie wel gezien hebben.
Als je hier zo bent, dan heb je veel tijd om na te denken. Je wordt geconfronteerd met zoveel ernstig zieke mensen om je heen die vaak ondanks hun slechte vooruitzichten nog zo positief blijven en zich ook telkens weer een doel stellen. Indrukwekkend om te zien. En dan jullie, the A team. Als je hier zo ligt, dan zie je pas goed welke topprestatie jullie iedere dag en nacht weer leveren (inclusief de witte tornado poetsvrouw). Niet alleen op medisch gebied, maar ook op menselijk vlak zijn jullie uniek. Er is altijd tijd voor een goed gesprek met een lach en een traan. Dit heeft me telkens weer diep ontroerd en me laten zien hoe professioneel jullie zijn. Petje af.
Na een paar rondjes op jullie afdeling te hebben gelopen, kwam ik er achter dat 1 rondje precies 100 meter was . 70 rondjes zou dus 7 kilometer zijn per dag, en dat 5 dagen lang, werd dan 35 kilometer. 6 kuren dit traject lopen zou uiteindelijk 210 kilometer opleveren. Toevallig net zo lang als de Elfstedentocht in Friesland. Ik had weer een doel voor mezelf, maar ik wou hier meer uithalen.
Uiteindelijk is dit de alternatieve oncologische 40 kamer route geworden. Een sponsorloop die voor mij als doel had om jullie afdeling specifiek iets te kunnen aanbieden voor al dat mooie werk wat jullie doen. Ik heb zo links en rechts wat lijntjes uitgezet en met behulp van een filmpje (gemaakt op de afdeling) deze actie gestalte gegeven. Hier is ontzettend positief op gereageerd. Omdat ik mijn eerste kuur in Roermond heb gehad, moest ik die 35 kilometer er nog even extra bij lopen in Maastricht. Ook dat is gelukt. Menige chemostandaard onderstelwieltjes zullen wel vervangen moeten worden de komende tijd.
Het geld wat ik bij elkaar gelopen heb is specifiek voor jullie afdeling en in overleg met o.a. Lisanne wordt samen met jullie gekeken wat jullie hiermee willen gaan doen. Geniet er van en nogmaals bedankt voor alle goede zorg. Ik hoop deze afdeling als patiënt niet meer te moeten mee maken, maar zie jullie graag nog eens terug in een andere setting.
Geniet van iedere dag, en onthoud een ding: count your blessings. Het gaat jullie goed.”
Over verpleegafdeling A5
Op verpleegafdeling A5 liggen vooral patiënten met een ziekte van het bloed, het beenmerg of de lymfeklieren. Ook patiënten met kanker worden hier opgenomen. Zij krijgen behandelingen zoals chemotherapie, bestraling of andere medicijnen tegen kanker. Soms krijgen patiënten ook een stamceltransplantatie. Ook patiënten die klachten of bijwerkingen hebben door hun ziekte of behandeling, kunnen op deze afdeling worden opgenomen.