"Ik heb van jongs af aan altijd gezegd dat ik verpleegkundige wilde worden. Mijn eerste herinnering hieraan is dat ik met Kerst een dokterstasje kreeg. Met die spullen onderzocht ik opa. Ik vond dit leuk en hij vond dat stiekem ook leuk. Als ik in het ziekenhuis rondliep dan bewonderde ik de verpleegkundigen die ik zag. Het menselijk lichaam heeft nog zoveel geheimen voor ons. Dat, en het feit dat iedereen anders is, maakt het voor mij zo boeiend.
Mijn droom mocht uitkomen. Ik heb zelf de opleiding tot verpleging in Hasselt ( België) gevolgd en heb een tijdje in de acute zorg gewerkt. Al snel merkte ik dat mijn hart ligt bij de chronische zorg. Ik ben dan ook heel dankbaar dat ik de kans heb gekregen om de Oncologieopleiding te volgen, en vervolgens de masteropleiding tot verpleegkundig specialist. Ik richt mij nu volledig op patiënten met een neuro-oncologische aandoening. Ik vind het fijn om een band met mijn patiënten en hun familie op te bouwen, er voor hun te zijn.
De aandoening van de patiënt heeft een grote impact op de patiënt zelf, maar ook op de rest van het gezin. Ik probeer mij dan ook op het hele gezin te richten.
Mijn werk is uitdagend en afwisselend. Want wat de ene persoon graag heeft hoeft niet te gelden voor iemand anders. Daarom heb ik graag een open relatie met mijn patiënten en hun familie; zodat zij kunnen vertellen wat voor hun wel of niet werkt en wat zij belangrijk vinden. Zo komen wij er eigenlijk altijd samen uit. Gezamenlijke besluitvorming vind ik ook belangrijk, maar dit kan alleen als je open naar elkaar kunt zijn en elkaars verwachtingen weet. Samen beslissen is een groot onderdeel van de arts-patiënt relatie en ik probeer hierin als verpleegkundig specialist te ondersteunen. Soms door in eigen woorden nog eens te zeggen wat de arts heeft gezegd, maar soms ook door samen met de patiënt alles op een rijtje te zetten.
Ik ben dus het aanspreekpunt voor de patiënten en hun familie. De vragen die bij mij terecht komen variëren van lichamelijke tot psychische klachten, recepten en nog veel meer. Soms kan ik de vragen beantwoorden, maar soms moet ik ook doorverwijzen. Dit doe ik uiteraard in overleg met de patiënt. Daarnaast houd ik mij bezig met de logistieke aspecten (bijvoorbeeld door ervoor te zorgen dat er niet teveel tijd tussen de MRI en de poliafspraak zit of vragen rondom de planning van de operatie) en probeer ik het zorgpad voor mijn patiënten zo optimaal mogelijk in te richten. Dus ook met deze vragen kunnen patiënten bij mij terecht. Tijdens de behandeling met chemotherapie (indien dit nodig is) zet ik een stapje terug en neemt mijn collega oncologieverpleegkundige Sandra Klos de taak van casemanager/aanspreekpunt over. Daarna kom ik weer in beeld.
Helaas kunnen we nog niet iedereen genezen. Maar we kunnen er wel voor zorgen dat de kwaliteit van leven zo goed mogelijk is in de tijd dat we hier zijn en dat we mogen genieten van wat de wereld ons te bieden heeft."
Mieke is getrouwd en heeft 2 kinderen. Een dochter van 16 jaar en een zoon van 15 jaar. Ze geniet enorm van haar familie, de natuur, wandelen en op vakantie gaan.